همه خودشان را آماده می­کردند که شهر ¹را ترک کنند. شایع بود که آتشفشان دوباره فعال خواهد شد (مثل یکی از همان شایعاتی که وقت و بی­وقت درباره­ی وقوع زلزله ای در همین نزدیکی می­شنویم و یکی مثل همانها که مردم را وا می­دارد شب در پارک بخوابند.(چرا همیشه تابستان چنین چیزهایی می­شنویم ؟ تنها وقتی که می­شود توی پارک خوابید و از سرما نلرزید...! چه شایعه پراکنان دلرحمی!)) تا آنکه یک زمین­شناس معروف امریکایی در یک مصاحبه­ی تلویزیونی اعلام کرد: "احتمال فعالیت این آتشفشان یک ده هزارم درصد است. درست به اندازه­ی احتمال سقوط هواپیمایی در حیاط منزلتان!هیچ خطری تهدیدتان نمی­کند."

ستاد بحران خود را آماده کرد اما از مردم خواست شهر را ترک نکنند و اتفاقی هم رخ نداد.

فرض کنید حالا که هیچ کس به مخیله­اش هم خطور نمی­کند که کوه بی­آزاری مثل دماوند حتی بلد باشد یک روز فوران کند , از همین زمین­شناس دعوت به عمل بیاید برای آمدن به کشورمان و او هم برای آوردن مثالی با یک صدهزارم درصد احتمال پیشامد بگوید فوران دماوند همان اندازه احتمال دارد که سقوط هواپیمایی در پذیرایی منزلتان !

فکر می­کنید چه خواهد شد؟

 همان روز است که مردم از ترس تصمیم بگیرند از دماوند تا تهران را تخلیه کنند!

شهری در امریکا

چند روزیست که خاطره­ی C130به شدت ذهنم را مشغول کرده